Eline, 27 maart 2007
Indonesië Kuta

Borneo the final story

Ik ga op reis en ik neem mee...

Na onze stage was het tijd voor een welverdiende vakantie. Een aantal weken geleden hebben wij dan ook een reisje geboekt naar Sabah. Met het idee in ons hoofd, 13 maart landen we op Kota Kinabalu, hield het eigenlijk ook wel een beetje op. Het blijkt maar weer dat reizen met een rugzak, lees kipling middelbare school formaat toen de boeken nog niet zo groot waren, toch echt niet handig is, want wat kan daar weinig in. Na een goede selectie, keuzes maken blijft moeilijk, met een tasje de douane door. Het vliegtuig in en gaan...
Aangekomen op het vliegveld van Kota Kinabalu, waar voor de goede orde geen aandringende mensen staan te wachten die je koffer willen tillen of je transport aanbieden. Nee, een keurige lijn met taxi's waar je, zoals dat van je verwacht wordt, bij de eerste instapt. Gelukkig had onze reislustige Wendeline een adresje van het beste backpackers hostel in Kota Kinabalu opgeschreven, waar we ons met een gerust hart naar toe konden laten brengen. Aangekomen in de met Chinese lampionnen versierde straat, zette de chauffeur zijn auto voor een open met tegels beklede ingang, met buurpanden afgewerkt met spaanplaten. Blikken kruisten elkaar in de auto en eindigde in een spontane lachbui, dit kon toch niet waar zijn. Helden die we zijn, naar binnen gegaan en kennis gemaakt met Pak Charles die al enige jaren die hostel runde. We kregen hier een mooie kamer, met twee stapelbedden en een van aan de muur. Backpackers ervaring nummer 1. Dezelfde avond ging het nog een stapje verder toen de blik eens goed door de kamer ging, hoezo liggen er geen lakens op het bed, mmm hebben ze hier geen handdoekken voor de gasten, wat waren we goed voorbereid.

De volgende ochtend te vroeg wakker en samen met Pak Charles een schema in elkaar gezet met alle activiteiten die we wilden gaan ondernemen. Omdat wij van die reislustige backpackers zijn voor het gemak een auto gehuurd om bij elke bestemming te kunnen komen. Actie punt 1 op de agenda was het jungle tourtje in Kota kina batangan. Hiervoor hoefden we slechts zes uur te rijden en overnachten in Sandakan, aangezien in het plaatsje zelf alleen een pick up point was en verder geen slaapplaats. Vol goede moed zijn wij begonnen aan deze jungle ervaring en ideeen over olifanten en andere wilde beesten rezen. Aangekomen op de plaats van bestemming, na een tochtje over een mooi aangelegde grind weg tussen de palm oil plantages, moesten we in een klein bootje naar de overkant worden gebracht. Na een korte welkomsboodschap en onze spullen te hebben weggezet in onze riante blokhut die we met acht man mochten bewonen, gingen we weer de boot in. Hier kregen we een mooi beeld van de jungle hier en hebben we lekker vogels gespot en aapjes gekeken. Na het eten mochten we ook de jungle by night ervaren, nog steeds grote hoop op grote wilde beesten. Ik kan zeggen dat het aantal insecten dat wij gezien hebben bewonderingswaardig was en daar hield het wel bij op. Nog twee slapende hornbill's in een boom en een kikker op een blad, waren toch wel de hoogtepunten van de wandeling. Met de lichten uit het geluid van de jungle op je in laten werken, was wel heel intens. De sterren stonden er weer mooi bij en op het einde van de nacht nog de melkweg en het zuiderlijk kruis bewonderd, satellieten zien draaien en sterren zien vallen.
De volgende ochtend heel vroeg eruit voor een watercruise, wederom geen olifanten, maar wel mooie zonnebadende krokodillen langs de oevers. Aapjes en vogels, zelfde verhaal.

Na deze wildlife experience zijn we naar Sepilok gereden waar we wederom een mooie kamer huurden met twee stapelbedjes. Tsja toen hadden we ook nog een lek bandje haha, dat was ook een hele ervaring om de band weer te laten maken. onder de indruk van de prestatie dat dit gelukt was, vergaten we even dat rechts rijden toch nog steeds niet aan de orde is in dit land...
Door de aanhoudende regen konden we niet diezelfde dag nog naar het Orang Oetang rehabilitation centre en hebben we daar en tegen een bezoekje gebracht aan het rainforrest discovery centre. Hier hebben we kunnen zien hoe allerlei bomen/ planten groeiden. Te zien hoe peperkorrels in trosjes groeien, vanille, kaneel, koffie, thee zelfs ananassen, je kan het zo gek niet bedenken. Wel heel grappig aangezien je al die producten gebruikt maar je je niet kan voorstellen hoe het groeid. Na een wandeling door het park en vakkundig bij Myrthe een bloedzuiger te hebben verwijderd zijn we weer terug gereden naar de BB.
De volgende ochtend wederom regen en hebben we 's middags pas een bezoekje aan het Orang Oetang park gebracht. Hier hoorden we dat ze 's ochtend niets gezien hadden, dus dat was even afwachten. Gelukkig zaten er om twee uur, een uur voor voedertijd, twee orang oetangs te spelen op het toeristen platform. Ze kwamen echt naar je toen, aan je nek hangen en je handen pakken. Toen 1 van de twee brutale apen zich in een zak geperst had en al koprollend het platform rond ging, kwam ik met de beste aap, genaamd Osama, in botsing. Ik zag twee handen uit de zak komen en naar mijn enkelgrijpen. Daarna hees hij zich op, nog steeds met de zak over zijn hoofd en beet vol in mijn been. Het wegduwen begreep hij niet zo goed en trok wild de zak van zijn hoofd, wie was dat!! haha nou ja ik zal zeggen mooi blauw is niet lelijk en wie word er uberhaupt ooit gebeten door een orang oetang...
Met voeden kwamen er een moeder met kind en een ouwe baas nog even een showtje doen, eten en weg waren ze. Heel erg bijzonder om die beesten in het echt te zien en aan te raken, wat volgens de folder toch eigenlijk niet de bedoeling was, mmm! Het lijken net kinderen, immiteren handelingen en spelen eigenlijk de hele tijd. Heel erg mooi.

Na lekke banden, nog meer stapelbedden en orang oetangs was het tijd voor het duiken. Ik duik zelf dan niet, maar met een snorkeltje ging dit ook prima. Weer een paar uur rijden, kwamen we aan in Semporna en checkte we in in het Dragon inn. Hier deelden we een stapelbedden paradijs met 22 man, in het long house. Een intense backpackers ervaring waar je je kon douchen met een bucket oftewel emmertje, heerlijk!
In de vroege ochtend met een speedboot naar Sipadan gebracht, waar ik werd afgezet om te snorkelen en de rest op de boot bleef om elders te gaan duiken. Dat ik toch niet zo van de onderwater wereld houd bleek maar weer toen ik vrolijk met een schildpad meezwom en ik op rechts een white tip reef shark langs me heen zag zwemmen. Ik weet wel dat ze niets doen, maar zo'n ander halve meter lange HAAI, want dat is het toch echt, vond ik niet echt prettig. En het idee dat ik me slechts 20 meter van de kust bevond was ook bizar. De hele onderwater wereld daar heeft alles bij elkaar en zo dicht langs de kust. Wederom de meest mooie vissen gezien en een heleboel green turtles, heel gaaf. Kwamen ze de hele tijd met die koppies boven water, huh!! Minder puntje was dat het de gehele tijd regende, zit je misschien wel lekker op een tropisch eiland midden op zee, wel koud hoor brrr.

Na een tweede nacht te hebben overleefd in het long house van de Dragon inn op weggegaan naar Mount Kinabalu. Ik had eerst besloten niet mee te gaan, maar uiteindelijk gelukkig wel gedaan. Toen we aankwamen de afspraken gemaakt, aangezien er geen plek meer in het hotel was op de berg, moesten we in 1 dag klimmen, en dat konden wij wel tuurlijk, ook al rade iedereen het af... Het was er koud en nat en het hostel waar we sliepen had een rijkelijke bevolking aan heerlijke insecten, helemaal top dus!
De berg op met twee gidsen, Niels in sprint naar boven, dat ging niet helemaal op voor mij, maar heb uiteindelijk wel besloten gewoon rustig aan de lopen en te zien waar ik uit zou komen. Het was echt heel gaaf, zo een beetje klauteren door het regenwoud omhoog, al die vogels en ander dieren die je tegenkomt. Het eerste gedeelte had nog wel iets van een soort treden, maar na de 4 km werd dit echter alleen rotsblok. Ik kwam na twaalven op 3100 m aan en was helaas te laat om helemaal naar de top te gaan. Hier zat Myrthe op mij te wachten, nou ja te kou kleumen, was slechts 11 graden daar boven, vreselijk koud!! Niels kwam na twee uur ook weer naar beneden, echt super goed in 1 keer naar de top. Toen moesten we natuurlijk ook weer terug naar beneden. Je kijkt zwaar een afgrond in, en de weg naar boven leek toch echt niet zo stijl. Dit heeft ons denk ik nog drie uur gekost, pudding benen en klap knieen toen we beneden kwamen. Maar wel heel erg gaaf!

We zijn meteen de auto in gestapt en terug gereden naar Kota Kinabalu waar we incheckten bij het Dynasty hotel, met goede bedden en warm water... De twee nacht besloten we de Dynast Family Suite een kans te geven, hier beschikten we zelfs over een bubbelbad, heerlijk, want de spierpijn was goed aanwezig haha. Na een heerlijk dagje aan hee zwembad op de derde verdieping, moesten we de auto inleveren en onszelf nog twee dagen zien te vermaken. We hebbem wederom in het backpackers hostel geslapen waar we gestart waren en hebben heerlijk langs de boulevard gegeten en gedronken. Nog bij the Jug geweest een extreem hippe en vooral dure club, waar we op aanraden naar toe waren gegaan. Wel weer een hele ervaring. Zondag ochtend nog even een stukje over de Chinese markt gelopen, erg druk, maar wel leuk om te zien en toen weer het vliegtuig in terug naar huis!! Aangekomen op Bali overviel de hitte weer, heerlijk om terug te zijn.

Nog twee weken en dan is het echt tijd om afscheid te nemen van dit mooie eiland, op het moment wil ik er echt niet bij nadenken, de tijd is zo snel gegaan.
Dit is ook het laatste verhaal vanaf Bali, ik ga nog even vakantie vieren!!

Tot snel allemaal in Nederland!

x Eline

Verras Eline in Indonesië met een belletje via HalloBuitenland.nl